روايات ، خانهء عبد المطلب بود ، « 1 » فراهم شدند و انتظار مىبردند تا به خواب رود . از جمله مىتوان به افراد زير اشاره كرد ، حكم بن ابى العاص ، عقبة بن ابى معيط ، نضر بن حارث ، امية بن خلف ، زمعة بن اسود ، ابو لهب ، ابو جهل ، ابو غيطله ، طعمة بن عدى ، ابى بن خلف ، خالد بن وليد ، عتبه ، شيبه ، حكيم بن حزام ، نبيه و منبه ، پسران حجّاج . « 2 » قريش از ميان ده يا پانزده قبيله خود ، ده يا پانزده نفر يا بيشتر ، به اختلاف روايات ، انتخاب كردند تا به طور دسته جمعى رسول خدا ( ص ) را با شمشيرهايشان بكشند . در برخى نقل‌ها يكصد نفر آمده است . « 3 » ما اين عدد را بعيد مىدانيم ، زيرا علاوه بر مخالفت صريح با ساير روايات ، چيزى در دست نداريم كه عدد صد را براى تعداد قبايل قريش تأييد كند . چنان كه نمىتوان احتمال داد از هر قبيله چند نفر آمده باشند ، زيرا روايات تصريح دارد كه از هر قبيله فقط يك نفر حضور داشته است . به هر حال توطئه‌گران آماده شدند و گرد هم آمدند . خداوند متعال نيز پيامبرش را از مكر آنان آگاه كرد . رسول اكرم ( ص ) على ( ع ) را از توطئه قريش خبر داد و او را فرمود كه در بسترش بخوابد . على ( ع ) گفت : اى پيامبر خدا ، آيا با خوابيدن من در آنجا تو سالم مىمانى ؟ پيامبر ( ص ) فرمود : بلى ، على ( ع ) خنده‌اى تبسّم‌آميز كرد و به شكرانهء اين افتخار ، سر به سجده گذاشت . سپس در بستر پيامبر ( ص ) خوابيد و برد خصوصى حضرت را روى خود كشيد . پيامبر ( ص ) در حالى از خانه خارج شد كه قريش خانه را در محاصره داشتند و انتظار مىكشيدند تا بخوابد . رسول خدا ( ص ) به هنگام بيرون شدن از خانه ، اين

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، 19 / 73 . ( 2 ) . بنگريد : سيره حلبى ، 2 ؛ بحار الانوار ، 19 / 31 ، 72 . ( 3 ) . سيره حلبى ، 2 / 280 ؛ نور الابصار ، 15 .